Het huwelijk in Jemen

Eén week feesten!

Een huwelijksfeest in Jemen duurt gemiddeld 3 tot 8 dagen, afhankelijk van de streek en de sociale klasse. Voor de gasten de ideale manier om al hun zorgen te vergeten en zich volop te laten meeslepen door het feest en het dans- en zangspektakel.

Op de eerste dag worden er een aantal schapen naar de toekomstige bruidegom gebracht. Ze worden gekeeld en als hoofdgerecht geserveerd voor de gasten. Vervolgens doen de bergbewoners hun intrede met hun jambia, een typische dolk in een foedraal die bestikt is met goud- en zilverdraad.

Hun rol: de wapens leegmaken, als eerbetoon aan het toekomstige paar. Vervolgens brengen dienaars een zetel voor de jongeman, zodat hij het tafereel kan bewonderen. Gedurende een tiental minuten is de binnenplaats van de toekomstige echtgenoot één en al geknetter en witte rook. Zelf blijft hij er stoïcijns bij en verschijnt er zelfs geen glimlach op zijn gezicht. De traditie wil immers dat hij niet de minste emotie toont bij zijn huwelijk.

Zodra de wapens leeg zijn, is het tijd voor muziek. Trommels en fluiten openen de dans. De mannen beginnen te dansen en houden trots hun jambia boven hun hoofd.

Dan is het uur van de "khat" (een licht euforiserend middel dat een absolute must is in Jemen) aangebroken. De mannen trekken naar het salon om de waterpijp te roken, maar eerst doen ze hun schoenen uit en hangen ze hun wapen aan de muur.

Het roken van khat neemt een flink deel van de namiddag in beslag. Rond 19.00 u. raak je nog bijna onmogelijk binnen in het salon, want er is veel te veel volk… en rook.
Plots staat de toekomstige echtgenoot op en maakt hij een einde aan de sessie, waarna iedereen onmiddellijk naar buiten gaat. Rond 19.30 u. meldt de jongeman zich aan bij de rechter om zijn huwelijkscontract te tekenen. De bruid van haar kant is er niet bij: ze wordt vertegenwoordigd door een mannelijk familielid.

Als het contract getekend is, trekken de mannen van beide families - de echtgenoot incluis - naar de moskee voor het avondgebed.

Dan doet het gerucht de ronde dat de bruid is aangekomen ten huize van haar aanstaande. Ze trekt zich meteen terug op de vrouwenverdieping.

Ondertussen verlaat de bruidegom de moskee en keert hij terug naar huis. Onderweg dansen en zingen zijn mannelijke familieleden en vrienden voor hem. De jongsten dragen kruiken vol jasmijn, kaarsen en eieren.

Terwijl manlief volop feest op straat, wacht zijn gegadigde hem op in het bruidsvertrek. Ze neemt de maaltijd samen met haar beste vriendinnen. Ze draagt een lange witte jurk en juwelen, en haar armen zijn versierd met allerlei hennamotieven.

Plots weerklinken er geweerschoten: de echtgenoot doet zijn intrede. Hij komt de kamer binnen, waar de jonge vrouw in een zetel zit. Hier zien ze elkaar voor het eerst. De man stapt op zijn bruid toe, neemt haar hand vast en geeft haar een hele reeks complimenten.

Het kersverse koppel zondert zich af, maar eerst is het tijd om te poseren voor de officiële foto. Geen van beide toont ook maar de minste emotie: het lijken wel standbeelden.

Na de eerste huwelijksnacht laat de bruid één of twee dagen op zich wachten. Dan voegt ze zich weer bij haar familie en vrienden, en wordt ze de koningin van het feest.

Het feest duurt minstens twee dagen. Familie en vrienden dansen, roken khat en doen zich te goed aan heerlijke spijzen.

Jammer genoeg moeten mannen en vrouwen apart zitten.