Waarom wordt de trouwring gedragen aan de linker ringvinger?
Wanneer uw echtgenoot de trouwring rond uw vinger schuift, is dit ongetwijfeld het ontroerendste moment van de hele plechtigheid. Uw glimlach kan uw diepe ontroering nauwelijks verbergen, alsof jullie het enige paar zijn op aarde. U zou uw geluk luid willen verkondigen aan de hele wereld!
Deze trouwring wordt meteen het symbool van uw nieuw statuut, waarop u niet weinig trots bent. U betrapt uzelf er zelfs op dat u allerlei merkwaardige houdingen aanneemt, zodat de mensen hem beter zien. U bent uiterst fier op dit prachtige kleinood, of het nu van goud, zilver of platina is, of bezet is met diamanten.
|
De oorsprong
De trouwring vindt zijn oorsprong in het Oude Rome. De echtgenoten wisselden een metalen ring uit als tastbaar teken van hun verbintenis. De ring stond in de toenmalige mythologie immers symbool voor de levenscyclus en de eeuwigheid. Pas in het begin van het christelijke tijdperk moest ijzer plaatsruimen voor goud, een kostbaar metaal.
De traditie
Het is u ongetwijfeld opgevallen dat de trouwring altijd gedragen wordt aan de linker ringvinger. Net als bij alle tradities zijn daar een aantal redenen voor.
Allereerst: de vierde vinger van de hand wordt precies ringvinger genoemd omdat mensen aan die vinger hun trouwring dragen…
De eerste theorie gaat terug tot het Griekenland van de 3de eeuw v.C. De artsen uit die tijd dachten dat een ader, de "vena amoris" (letterlijk: liefdesader), de ringvinger rechtstreeks verbond met het hart. Vandaar het idee om een ring aan die vinger te schuiven, om zo de ader te beschermen.
De Kerk verdedigt echter twee andere theorieën die logischer lijken.
De priester heeft de gewoonte de formule "in naam van de Vader" uit te spreken ter hoogte van de wijsvinger, "de Zoon" ter hoogte van de middelvinger en "de Heilige Geest" ter hoogte van de ringvinger. De trouwring krijgt dan ook een logische plaats toegewezen.
De tweede interpretatie van de Kerk luidt dat, wanneer de bruidegom zijn geloften aflegt, hij zijn echtgenote de ring aanbiedt met de wijsvinger. Als hij dan de formule besluit met "In naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest", krijgt de ring spontaan zijn plaats aan de ringvinger. |
